||

Czerń i purpura

„Czerń i purpura” Wojciecha Dutki opowiada o trudnych czasach przedwojennych oraz okrucieństwie wojny i niewyobrażalnym bestialstwie Auschwitz.

Głównymi bohaterami tej powieści, którzy mieli swoje realnie żyjące pierwowzory, była słowacka żydówka Milena oraz austriacki SS man Franz. Ich drogi krzyżują się w piekle Auschwitz, choć droga do tego piekła będzie zupełnie odmienna dla każdego z nich. Tam, gdzie życie ludzkie nie ma żadnej wartości a zasady moralne zdają się nie istnieć, połączy ich dziwna miłość. Choć dzieli ich bezdenna przepaść, zaczynają być od siebie wzajemnie zależni. A uczucie, które ich połączyło, ratuje życie nie tylko im ale i innych wokół.

Świetnie psychologicznie pokazane postaci, zwłaszcza sprzeczności w postawie Franza Weimerta, rozterki wewnętrzne jakie przeżywa ukazane są w sposób bardzo dojrzały i dogłębny.

Nie ma tu biało czarnych charakterów, nie ma jasnych osądów. Nie na też wyraźnej odpowiedzialności zbiorowej. Każdy jest odpowiedzialny za swoje sumienie, choć tak łatwo schować się za nakazem prawa.

Autor świetnie pokazał też mechanizmy kierujące całą zbiorową paranoją i okrucieństwem jak i zmianami, jakie zachodzą w jednostkach.

Wiele scen i opisów jest brutalnych, przeraża skalą i bestialstwem ale książka wciąga i daje do myślenia.

Nie podobaly mi się natomiast liczne powtórzenia i zbędne parafrazy wyrażające tę samą myśl.

Jednak książkę bardzo polecam, choć uprzedzam, że nie jest to łatwa lektura.

Podobne wpisy

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *